""من"" "ما" می سازه

.می دانم

اشتباهي كه همه عمر پشيمانم از آن

اعتمادي است كه بر مردم دنيا كردم

پيش از اين مردم دنيا دلشان درد نداشت ..... ؟!

خودمانيم ... !!!

زمين اين همه نامرد نداشت!

هر كه دلي داشت به دلداري داد

                                      دل نفرين شده ي ماست كه تنهاست

وقتی از فاصله ها خسته ام

وقتی دلتنگت ام

وقتی کلافه ام

وقتی خوابم میاد

وقتی می ترسم

وقتی

وقتی

وقتی...

نه شعر میخوام و نه کلمه و نه صدا

فقط میخوام باشی

بغلم کنی

باشی

صدای پای تو که می روی

و صدای پای مرگ که می آید...

دیگر چیزی را نمی شنوم !

خدایا کفر نمی گویم

پریشانم

چه می خواهی تو از جانم.

مرا بی آنکه خود خواهم ؛ اسیر زندگی کردی

خداوند ؛ تو مسئولی !

خداوندا تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است.

چه رنجی می کشد آنکس ؛ که انسان است و از احساس سرشار...

 

شـبیــــــــــه هیچ شده ام

شبیـــــــــــه سایه ای روی دیــــــوار

تاریکــــــــــ  و مبهم

بدون لبخــــــــند... 

تلـــــــــــــــخ !

 

تو از کدام تباری ؟

چنین شبیخون می زنی

بر خواب من ،

و به تاراج می بری

ستاره هایی که

در هزاران فراز و فرود پلکهایم چیده ام ؟

ای یــــــــــــــــــــــــــــکه تاز !

که از لشکر اندوه شب می تازی ،

در این ویرانه

جز غم نصیبت نیست

می بازی !

هر چند مرا نیز

گریزی نیست از تو ،

تا تیغ آفـــــــــــــتاب .

بال هایم را کجا گم کرده ام؟

.....