فاجعه ی وحشتناکی در پهنه ی هستی در حال وقوع  است
آدمها دیگر هم را دوست ندارند
آدمها عشق را فراموش کرده اند
دلشان برای هم تنگ نمی شود
دستانشان اغلب اوقات خالی از بخشش بی منت است
سلامشان پر از طمع است
چشمانشان محبت را تقسیم نمی کند
لبخندشان تصنعی است
حرفهایشان بوی ملال و خستگی می دهد
ترس آور است اما آنها دغدغه عاشقی ندارند
دلشان برای هیچ کس نمی لرزد جز برای خودشان
آدمهای طفلکی...
هیچ کس دلش برای هیچ کس نمی سوزد...

منبع:

 http://shantal.blogfa.com/

frozen inside without your touch without

your love darling only you are the life among the dead

اندرون اينجا سرد است بي لمس سر انگشتان

 تو بدون عشق تو محبوبم تو تنها زندگي در ميان مرگي

all this time I can't believe I couldn't see

در تمام اين زمان باور نداشتم که نمي بينم

kept in the dark but you were there in front of me

محبوس تاريکي و تو ايي که در مقابل من ايستاده بودي

I’ve been sleeping a thousand years it seems

مي نمايد هزاران سال خواب بوده ام

got to open my eyes to everything

مي خواستم چشمانم را به همه چيز بگشايم

without a thought without a voice without a soul

I’ve been living a lie, there’s nothing inside

(Bring me to life)

مرا به زندگي باز گردان

 آبجی شیطون اما دوست داشتنی خودم

                                                                                                 چه بده آخر مهمونی تو......

سر گرمی تو شده بازی با این دل غمیگین خستم یادت نمی یاد

اون همه قول قرارایی که با تو بستم با این همه ظلم  تو ببین باز چه جوری

پای این همه قول و قرار نشستم من

زندگی قصه ی مرد یخ فروشی است که پرسیدند :فروختی؟ گفت:نخریدند تمام شد!

مثل اسمون غربت دلم سرد سیاهه فرصت جدایی من از شماست

 لشکر آدمای سنگی بی عاطفه  انگار از گور سیاهی اومدن

کی میشه

باز  موعد دیدار برسه  دلم مثل  دست سرد پاییز تنها خزونه  

چی بگم وقتی همه نا رفیق شدن وقتی برادر نا برادره

کی میشه  این همه فاصله ها جدایی ها تموم بشه

ای خدا

 کاری بکن

 که فصل غصه بگذره

  نمی خوام عمرم توی این فاصله ها تموم بشه

 وقتشه که اسمون بازم بارون بباره دارم اتیش میگرم توی این

 کویر لعنتی

 من جریح تیر عشقم زنجیر خنجر دوست

توی جدالی که همیشه سخت و نابرابره

 واسه التیام

 سخت و لا علاجم روزو شب

 بوسه به این جام بلوری می زنم

از تو پرسيدم من
تو مني يا من تو؟

و تو گفتي هر دو
من به تو پيوستم. گفتم اي كاش پناهم باشي

همه جا. همه وقت. دست تو در دستم

تكيه گاهم باشي

و تو گفتي هستم. تا نفس هست كنارت هستم